آشنائی با جنگنده های روز دنیا

خلیج فارس

iriafamir — Wed, 09 Apr 2008 14:56:03 GMT

با درود فراوان ما براي حذف نام خليج عربي و برگرداندن نام خليج فارس به نقشه ماهواره اي و آنلاين گوگل ارت نياز به 1 ميليون امضا داريم. به عنوان يک ايراني خواهشمندم روي لينک آبي زير کليک کرده و براي حذف نام خليج عربي آنرا امضا نماييد. کار سختي نيست http://www.petitiononline.com/sos02082/petition.html
اين پيام را براي تمامي دوستانتان ارسال نماييد

در ضمن از دوستان مرجع هوانوردی هم تشکر می کنم

iriafamir — Sat, 21 Apr 2007 19:29:18 GMT

سلام به همه دوستان

به دلیله مسئله ای که برام بوجود آمده متاسفانه نمی تونم نزدیک ۳ ماه وبلاگ رو به روز رسانی کنم.

به همین دلیل از همه معذرت می خوام.

اما اگز شما دوستان مقاله خوب و کاملی دارید خوشحال می شم که تو وبلاگ قرار بدم

اگر مایل به همکاری هستید به این آدرس پیام بفرستید

aghazadehsaeed@yahoo.com

از همه شما ممنون

معرفی سوخو34

سوخو34 (یا سوخو27 ای بی)بمب افکنی است که توسط شرکت هواپیما سازی سوخو ساخته شده است.
نیروی هوای روسیه تعداد 18 فروند از این نو ع بمب افکن جدید را سفارش داده که به تعداد 200 فروند قابل افزایش می باشند
که 2 فروند در سپتامر سال 2006 تحویل این نیرو گردید

سوخو34 ها قرار است که جایگزین بمب افکن های قدیمی تری مثل سوخو 24 و توپولوف 22 ام شود

این بمب افکن یکی از جنگنده های ساخت روسیه است که سازمان ناتو (سازمانه اتلانتیک شمالی) از آن به عنوان فلانکر یاد می کند(همانند سوخو 27/30/33/35)

در طراحی این بمب افکن تقریبا تمامی قسمت ها به مانند سوخو 27 است به غیر از نوک(دماغه) جنگنده که محل قرار گرفتن رادار جنگنده است
همچنین مقدار سوخت قابی حمل توسط این جنگنده کاهش پیدا کرده که ناشی از کاهش وزن برخاستن هواپیما است
سوخو 34 از صندلی های پرتاب شونده K-36DM استفاده کرده که به صودت کنار هم قرار می گیرند

تسلیحات

سوخو 34 از مسلسل 30 میلیمتری GSh-301 استفاده می کند که در دقیقه حدود 1500 تیر شلیک کند
همچنین این هواپیما قادر به حمل و شلیک R-73 (NATO codename AA-11 Archer) نیز هست این موشک توانای این را دارا که فاصاه بین .02 تا 20 کیلومتر را ترک کند م قادر به تحمل فشار 12g را دارد و می تواند 2.500کیلومتر بر ساعت سرعت بگیرد

موشک بعدیRR-77 هست که در اتو با نام AA-12شناخته می شود
این موشک توانای ترک کردن0.02km ـ25km را دارد و می تواند 3,600km/hسرعت بگیرد

سوخو34 از بمب های هدایت شونده لیزری نزیر KAB-500 استفاده می کند

ابتدا این بمب افکن قرار بود از موتور های AL-31F تجهیز شود ولی در ادامه کار جای خود را با موتور های AL-31F-M2/3 عوض کردند

این جنگنده توانای حمل 12,100kg سوخت را در داخل دو تانک سوختزیر بالها و چهار تانکر دیگر را داراست دارد. سه جایگاه سوخت خارجی که هر کدتم توانای حمل 3,000l, را دارا هستند نیز می توان به آن اضافه کرد

سرعت این جنگنده در حدود 1,900km/h (Mach 1.6) و در سطح دریا حدود 1,300km/h (Mach 1) می باشد

موشک های هوا به هوا 3

iriafamir — Thu, 25 Jan 2007 00:31:18 GMT

Vympel R-73

ديدن تصوير در ابعاد بزرگتر

موشک هوا به هواي R-73 ساخت «ويمپل» که در سازمان ناتو با نام AA-11 Archer شناخته مي شود، توسط «دفتر طراحي کارخانجات ماشين سازي ويمپل» طراحي و ساخته شده است. اين موشک، پيشرفته ترين موشک بردکوتاه هوا به هواي ساخت روسيه مي باشد. اين موشک، عمومن به عنوان ترسناک ترين سلاح در نبردهاي نزديک هوايي (داگ فايت) معرفي مي شود.
دفتر طراحي کارخانجات ماشين سازي ويمپل: Vympel machine Building Design Bureau

طراحي
R-73 به منظور جايگزيني مدلي قديمي R-60 (نام ناتو: AA-8 Aphid) به عنوان سلاحي جهت فواصل نزديک، براي هواپيماهاي جنگي اتحاد شوروي، طراحي و ساخته شد. کار طراحي اين موشک به سال 1973 باز مي گردد و اولين سري اين موشکها، به سال 1985 وارد خدمت در نيروي هوايي اتحاد شوروي شدند.
R-73 داراي هدايتگر حساس به مادون قرمز يا حرارت، خنک کننده سنسور جستجوگر با قابليت مهم «زاويهء بسته» مي باشد: يعني جستجوگر موشک مي تواند اهدافي را که در 60 درجه نسبت به محور طولي موشک، قرار دارند، تشخيص دهد و ببيند.
اين موشک همچنين مي تواند با سايت نشانه روي تعبيه شده در کلاه خلبان (HMS) يکپارچه شود و بدين طريق، خلبان تنها با نگاه به سمت اهداف روبه رو و بدون نياز به منحرف ساختن سايت نشانه روي اصلي هواپيما، آنها را مورد اصابت قرار دهد.
حداقل فاصلهء مورد نياز جهت شليک اين موشک، در حدود 300 متر و حداکثر فاصلهء آئروديناميکي (فاصله اي که موشک در هوا و با انجام مانور به سمت هدف طي مي کند) حدود 30 کيلومتر مي باشد.
HMS مخفف Helmet-Mounted Sight

R-73 بالاتر از AIM-9M
R-73 مانورپذيرترين موشک در بين موشکهاي مشابه مي باشد و اغلب کارشناسان بر اين اعتقادند که در قياس با موشک آمريکايي AIM-9M Sidewinder، در مرتبهء بسيار بالاتري قرار مي گيرد. موشک AIM-9M جايگزين موشکهاي AIM-132 ASRAAM و IRIS-T شد و به زودي نوع پيشرفته اي به نام AIM-9X وارد خدمت خواهد شد.

R-73M يا R-74EM
از سال 1994 تاکنون، موشک R-73 مورد بهبودسازي قرار گرفته که ماحصل آن، سطح استاندارد R-74EM شده است که در اصل همان موشک R-73M مي باشد. اين موشک، به سال 1997 در کشورهاي CIS (مشترک المنافع يا جمهوري هاي استقلال يافتهء شوروي) وارد خدمت شد. R-74EM برد بيشتري پيدا کرده است و جستجوگر آن، مي تواند اهدافي فراتر از 60 درجه را شناسايي کرده و ببيند؛ ضمن اينکه سيستم «ضد ضدعمل الکترونيک» (ECCM) آن نيز بهبود يافته است.
CIS مخفف Commonwealth of Independent States
ECCM مخفف Electronic Counter-Counter Measures

اين موشک، سلاحي است که در هواپيماها و هليکوپترهاي زير، مي تواند نصب شده و مورد استفاده قرار گيرد:
MiG-21/23/29
Su-24/25/27/35
Mil Mi-24/28
Kamov Ka-50

اطلاعات اوليه و مشخصات عمومي
عملکرد: موشک برد کوتاه هوا به هوا
سازنده: ويمپل
موتور: راکت سوخت جامد
وزن: 105 کيلوگرم (231 پاوند)
طول: 2.9 متر (9 فوت و 6 اينچ)
قطر: 170 ميلي متر (6.7 اينچ)
طول دو سر بالچه ها: 510 ميلي متر (20 اينچ)
سرعت: 2.5 ماخ
برد: 30 کيلومتر (18.75 مايل)
سرجنگي: 7.4 کيلوگرم (16.3 پاوند)
هدايت: هدفياب مادون قرمز

منبع

AA-10 ALAMO R-27
آشنايي با موشك هوا به هواي R-27 (آلامو)

موشك هوا به هواي ميان برد R-27 يكي از تسليحات اصلي جنگنده‏ي ميگ-29 به شمار مي‎‏رود. اين موشك در سازمان ناتو با نام AA-10 يا «آلامو» شناخته مي‏شود.
موشك R-27R يكي از گونه‏هاي R-27 است كه از نظر مشخصات فني، بسيار به نمونه‏ي آمريكايي خود يعني AIM-7M (اسپارو) شباهت داشته و برابري مي‏كند، هرچند كه در بسياري موارد (مانند برد بيشتر و سرجنگي قوي‏تر)، از نمونه‏ي آمريكايي خود برتر مي‏باشد. پس از اتحاد آلمان، ميگهاي29 (آلمان‏شرقي) و تسليحات مربوط به آنها در اختيار لوفت‏وافه (نيروي هوايي آلمان‏غربي) قرار گرفت. پس از اين بود كه تسليحات ميگ29 و مشخصات رادار آن در اختيار ناتو قرار گرفت.
(در هدفیابهای نیمه فعال راداری موشک اسپارو، رادار هواپیمای شلیک کننده ی موشک، باید تا زمان اصابت موشک شلیک شده به سمت هدف، روی هدف، قفل بماند و به همین دلیل، در طول این مدت، جنگنده دچار فلج تاکتیکی می شود و نمی تواند با اهداف دیگر هوایی درگیر شود. این مشکلی بود که برای جنگنده های F-4J در جنگ ویتنام هنگام شلیک موشک اسپارو پیش آمد و تعدادی از این هواپیماها به جهت قفل ماندن رادارشان بر روی هدف، خود طعمه ی میگهای ویتنامی شدند)

نوع طراحي R-27 به گونه‏اي است كه از قطعات و بخش‏هاي مجزا ساخته شده است كه بر اين پايه، گونه‏هاي مختلفي از موشكهاي هوا به هواي روسي طراحي و توسعه يافته‏اند. در اتحاد شوروي، موشكهاي بسياري بر پايه‏ي اين موشك طراحي و ساخته شدند كه از هدفيابي حرارت موتور هواپيماها (Infrared Homing) يا هدفيابي نيمه فعال راداري (Semi-Active Radar Homing) يا هدفيابي تمام راداري (Active Radar Homing) بهره مي‏بردند.

مدل ALAMO-C یا R-27AE بردي حدود 130 كيلومتر دارد در حالي كه گونه‏هاي ديگر اين موشك، بردي بين 70 تا 170 كيلومتر دارند. مدل AE و گونه دریاپایه ی آن یعنی EM (نوعی که بر علیه اهدافی که در سطح دریا پرواز می کنند) از آشیانه یاب فعال راداری بهره می گیرند. همچنین مدل R-27P موشکی است ضد رادار و بر علیه رادارهای پرنده مانند آواکس به کار می رود و مسیر خود را از طریق امواج رادار آواکس به دقت پیدا می کند.

R-27 به طور استاندارد، موشكي ميان برد و نيازمند به هدايت اولیه از سوي رادار هواپيماي شليك كننده دارد كه حدس زده مي‏شود به سال 1985 به خدمت در آمده و بر روي جنگنده های نسل چهارم نظیر ميگهاي29 و سوخوهاي27 (كه آن زمان جنگنده‏هاي تراز اول اتحاد شوروي بودند) نصب شده است.
R-27 مي‏تواند در نبردهاي نزديك و سنگين هوايي يا نبردهاي دوربرد هوايي كه هواپيماي دشمن ديده نمي‏شود به كار رود. این موشک می تواند اهدافی را که از جهت های مختلف هوایی می آیند یا اهدافی را که در نزدیکی سطح زمین یا سطح دریا پرواز می کنند در هر شرایط آب و هوایی، ساقط کند. همچنین می تواند بر ضد پرنده های بدون سرنشین یا موشکهای کروز به کار رود.
R-27R از جستجوگر (هدفیاب) نیمه فعال راداری بهره می گیرد. R-27R همچنین از یک رادار داخلی، یک فیوز مجاورتی و یک فیوز ضربه ای استفاده کرده و سرجنگی موشک، ضدصاعقه طراحی شده است.

سیستم هدایت موشک تا رسیدن به هدف، در دو مرحله انجام می شود:
1- هدایت و اصلاح مسیر در ابتدای مسیر پروازی موشک
2- هدایت نهایی (هدفیابی دقیق یا Homing)

البته هدایت موشک زمانی امکان پذیر می شود که هدف مورد نظر در برد رادار جنگنده قرار گرفته و رادار بتواند بر روی آن قفل شود. موشک به نحوی هدایت می شود که بهترین مسیر را جهت رسیدن به هدف و انجام مرحله آشیانه یابی دقیق و سپس انفجار فیوز مجاورتی، انجام دهد.
این موشک همچنین قادر است هدف خود را از دود و حرارت فرعی ایجاد شده جهت انحرافش تشخیص داده و همچنین هنگامی که از برد رادار جنگنده ی شلیک کننده نیز خارج می شود به حرکت در مسیر صحیح خود ادامه دهد. همچنین می تواند به اهدافی که در ارتفاع خیلی کم و خارج از زاویه ی دید پرواز می کنند اصابت کند.
این موشک یک کانارد (بالچه جلویی موشک) با طراحی آیرودینامیک، به همراه بالچه هایی آیرودینامیکی صلیب شکل در مرکز موشک دارد.

سطوح کنترلی پروانه ای شکل به موشک این قدرت را می دهند که جهت حرکتش سمت چپ یا راست منحرف شود یا به سمت بالا و پائین به خوبی مانور نماید ضمن اینکه به پایداری موشک در حین این چرخشها کمک می نمایند.
هر کدام از 4 سطح کنترلی نصب شده روی موشک، به یک پمپ هیدورلیکی مجهز هستند که این پمپ از روغن موجود در مخزن موشک برای تامین فشار هیدرولیکی مورد نیاز حرکت بالچه های کنترلی، نیروی مورد نیاز را فراهم می آورد. سطوح کنترلی درست بالای این سیستم هیدرولیک نصب شده اند و هنگامی که هدفیابی نهایی در دستور کار موشک شلیک شده قرار می گیرد، این سطوح توسط پمپ هیدرولیکی تغییر مسیر صحیح را به طوری که تعادل موشک برهم نخورد انجام می دهند.

مشخصات
سازنده: ویمپل (Vympel)
سال ساخت اولین نمونه: 1982
برد:
مدل R-27R = بین 2 تا 80 کیلومتر
مدل R-27T = بین 1 تا70 کیلومتر
مدل R-27AE و R-27EM = بین 1 تا 130 کیلومتر
مدل R-27TE = بین 1 تا 120 کیلومتر
مدل R-27P = بین 1 تا 170 کیلومتر (ضد رادار پرنده)

محدوده ارتفاع عمل: بین 20 متر تا 27 کیلومتر

سرعت: 4 ماخ
نیروی محرکه: راکت تک مرحله ای با سوخت جامد

هدایت پذیری:
نیمه فعال راداری؛ مدلهای: R27R و R-27E
حرارت یاب؛ مدلهای: R-27T و R-27TE

سرجنگی: 39 کیلوگرم TNT

وزن:
R-27R = حدود 253 کیلوگرم
R-27T = حدود 254 کیلوگرم
R-27AE = حدود 350 کیلوگرم
R-27TE = حدود 343 کیلوگرم

طول: 7/3 متر
قطر: 230 میلی متر
فاصله ی دو سر بالچه ها: 77 سانتی متر

استاندارد استفاده در جنگنده های:
سوخوی27، سوخوی30، سوخوی33، سوخوی35، سوخوی37، میگ29 و یاک141

مو شک های هوا به هوا 2

iriafamir — Wed, 01 Nov 2006 16:04:17 GMT

سلام به همه دوستان

در راستای معرفی موشک های هوا به هوا موشک R37 روبه شما معرفي ميكنم

در اينجا از دوست خوبم رضا از مركز انجمن هاي تخصصي تشكر مي كنم

معرفی دوربردترین موشک هوا به هوای روسی
R-37 موسوم به AA-X-13 Arrow

هم اکنون نسل جدیدی از موشکهای هوا به هوای بسیار دوربرد، میان برد و کوتاه برد در روسیه در حال تکمیل و توسعه می باشند. پیشرفته ترین آنها، موشکهای دوربرد R-37 و میان برد R-77 می باشند که چندین سال است آزمایشات پروازی و پرتابی گوناگونی روی آنها صورت می گیرد.

پرواز میگ31 با چهار موشک R-37

موشک دوربرد R-37 را باید ادامه توسعه تکنولوژی بسیار پیشرفته ی موشک R-33 (آموس) به حساب آورد.
قرار بود که نوع پیشرفته ی MiG-31M و MiG-31BM تا شش فروند موشک R-37 را به عنوان جنگ افزار اصلی خود حمل نمایند.

موشک R-37 نصب شده زیر بدنهء MiG-31M

با این وجود مقامات عالی رتبهء نیروی هوایی روسیه ادعا می کنند که R-37 به تدریج و با بهسازی رادار جنگنده های روسی با مدلهای جدید زاسلون، از MiG-31 گرفته تا Su-27M ، MiG-29SMT و S-37 (برکوت) تبدیل به موشک اصلی هوا به هوای این جنگنده ها خواهد شد.
همچنین ادعا می شود که برد موشک R-37 به گونه ای استثنایی زیاد است و به حدود 400 کیلومتر می رسد. در جریان آزمونهای پروازی میگ31، این موشک توانسته به هدفی در فاصله ی 300 کیلومتری اصابت کند!

برنامه ی R-37 از اوائل دههء 1980 آغاز شد و نخستین آزمایشات شلیک آن در سال 1989 در کوبینکا انجام گرفت.
پیشتر در سال 1978 دفتر طراحی ویمپل، کار روی موشکی ضدماهواره را برای نصب روی جنگنده ی MIG-31B آغاز کرده بود.
آزمایش نخستین 2 فروند از نمونه های اولیه ی MiG-31B در 1986 انجام شد. ولی اطلاعات چنین موشکی تاکنون محرمانه باقی مانده است.

برخی مشخصات موجود:
ماموریت: اهداف بسیار دور (عمدتن جهت هدفگیری آواکس)
دفتر طراحی: ویمپل (Vimpel)
اولین نمونهء ساخته شده: 1987
طول: 2/4 متر
قطر: 38 سانتی متر
طول بالچه ها: 70 سانتی متر
وزن موشک: 600 کیلومتر
وزن سرجنگی: 60 کیلوگرم
محدوده ء عمل: از ارتفاع 3 متری تا ارتفاع 30000 متری
برد موثر: 300 کیلومتر
حداکثر سرعت: 6 ماخ
هدایت: راداری فعال
حمل کننده ها تاکنون: MIG-31M / BM و Su-35 و Su-37 و S-37 (برکوت)

منبع

مو شک های هوا به هوا 1

iriafamir — Mon, 28 Aug 2006 22:51:18 GMT

قسمت اول ترجمه:امیر آقازاده

سلام به همه عزیزانی که از این وبلاگ دیدن می کنن

این متن اولین متنی هستش که ما تر جمه کردیم.لطفا خطاهای ما را به ما اطلاع داده و ما را از نظرات سازنده خود آگاه سازید

با تشکر مدیریت وبلاگ

موشك فينيكس AIM_54

تشريح موشك: موشك دور برد كه در دسته هاي شش تاي توسط تامكت حمل مي شود

سابقه:موشك فينيكس تنها موشك دور برد هوا به هواي نيروي درياي آمريكا مي باشد.همچنين اين موشك يكي از تسليحاتي است كه تواناي برسي چندين هدف را دارد و حمله به هدف هاي هوائي و نابود كردن آنها توسط سر جنگي قدرتمندي كه در اختيار دارد.رادار اين موشك توانائي

حمله به اهداف هواي را در هر نوع آب و هوا دارد.نوع ارتقا يافته فينيكس AIM_54C مي تواند بهتر جوابگوي تهديد ها از سوي رزم اراي هواپيماهاي دشمن و موشك هاي كروز باشد

مشخصات اصلي:

هدف اصلي:موشك دور برد هوائي/هدف قرار دادن موشك(كروز)

پيمان كار: Hughes Aircraft Co. and Raytheon Co.

قيمت: $477,131

سوخت: جامد

طول: 13 feet (3.9 meters)

وزن: 1,024 pounds (460.8 kg)

قطر: 15 inches (38.1 cm)

اندازه بالها: 3 feet (.9 meters)

برد115 statute miles, 184 km:

سرعت: 4,800 kmph

سيستم راهنما:دوگانه(نيمه فعال/توسط هواپيماي شليك كننده)

وزن كلاهك: 135 pounds (60.75 kg)

تاريخ ساخت: 1974

سپارو AIM_7 Sparow

ماموريت:موشك اسپارو موشكي است هوا به هوا كه توسط رادار راهنمائي شده و از كلاهك جنگي با قدرت انفجاري بالا برخورد دار است.موشك اسپارو از استعداد بالاي در حمله به هواپيما ها و موشكهاي كه از هر سو به طرف ش پرتاب شده اند را در هر ارتفاع و آب و هواي دارد.اين موشك به طور گسترده مورد استفاده ناتو و آمريكا مي باشد.

خصوصيات: اين موشك داراي پنج قسمت اصلي است

آنتن رادار/رادار/سيستم هدايت كننده/كلاهك/كنترل كننده نبردautopilot plus hydraulic controlsystem/و توليد كننده نيرو محركه با استفاده از سوخت جامد. اين موشك بدنه استوتنه اي شكل داراست كه چهار سكان در وسط و چهار سكان ديگر در آخر بدنه دارد.اندازه خروجي اس1ارو تقريبا بدونه تغيير مانده است در مدل هاي مختلف.اما قسمت هاي جلوي موشك هاي جديد تغييرات زيادي را نشان داد كه باعث افزايش قدرت موشك شده بود.

سابقه:موشك اسپارو در سال 1976 به نيروي هئاي آمريكا به عنوان يكي از موشك هاي ميان برد براي استفاده در اف 15 ايگل وارد شد.

AIM-7M به عنوان تنها موشك موثر اين نمونه در سال 1982 وارد سرويس شد.اين موشك خيلي بيشتر قابل اعتماد بود و در مقابل افدام متقابل الكتريكي اطراف و در ارتفاع پائين بهتر عمل مي كرد.همچنين مجهز به كلاهك مرگبار شده بود.آخرين نمونه AIM-7M موشكي است به نام H-Buildwhich كه از تاريخ 1987 به توليد رسيده كه در سيستم

هدايت آن دست خوش تغييراتي شده بود.جنگنده هاي اف 15 ايگل و اف 16 فالكون تواناي حمل اين موشك را دارند.نيروي درياي آمريكا و ناتو تغييراتي را در نمونه هوائي اين موشك انجام دادند و ان را RIM-7F/M Sea Sparrow) .) ناميدند.

در جنگ خليخ فارس راهنماي رادار اسپارو ثابت كرد كه يكي از سلاح هوا به هواي قوي كه توسط خلبانان نيروي هواي استفاده شده.

مشخصات:

هدف اصلي: موشك هوا به هوا (هدايت شونده)

سازنده: Raytheon Co.

نوع سوخت : جامد( Hercules MK-58 solid-propellant rocket motor)

سرعت و برد: نامعلوم

طول: 12 feet (3.64 meters)

قطر: 8 inches (0.20 meters)

اندازه بالها: 3 feet, 4 inches (1 meter)

كلاهك: Annular blast fragmentation warhead

وزن كلاهك: (225 kilograms)

تاريخ ساخت: 1976

قيمت:تقريبا $125,000

منبع

بررسی f18

iriafamir — Mon, 21 Aug 2006 01:23:18 GMT

تاريخچهء پيدايش

جنگندهء F-18 بر پايهء يكي از جديدترين جنگنده‏هاي ساخت شركت نورثروپ، يعني Cobra YF-17 ساخته شد. در دههء 1970، YF-17 به منظور رقابت با جنگندهء F-16 جهت انتخاب «جنگندهء سبك» براي نيروي هوايي ايالات متحده طراحي و ساخته شد.

ولي در نهايت جنگندهء F-16 توسط نيروي هوايي انتخاب شد. در آن زمان، مقامات ارشد نيروي دريايي، دريافتند كه جنگندهء ساخت نورثروپ، توان بالقوه بسيار بيشتري نسبت به F-16 جهت جايگزيني هواپيماهاي قديمي نيروي دريايي، يعني A-7 Corsair دارد.

نورثروپ و مك دانل‏داگلاس تصميم گرفتند به طور مشترك، جنگندهء F-18 را براي ناوهاي هواپيمابر و جنگندهء A-18 را براي سپاه تفنگداران نيروي دريايي، توليد نمايند. اما اين دو پروژه كمي بعد باهم ادغام شدند و نتيجه جنگندهء چندماموريتهء F/A-18 از آب درآمد.
به منظور حفظ قابليتهاي چندماموريته، در قلب جنگندهء F-18 يك رادار پرقدرت چندحالتهء ساخت هيوز قرار داده شد كه هم در ماموريتهاي هوا به هوا و هم در ماموريتهاي هوا به زمين، موثر و كارا بود.
جنگندهء جديد، مجهز به سيستم‏هاي پيچيدة الكترونيكي، نمايشگرهاي تلويزيوني، موتورهاي قدرتمند، توانايي حمل انواع جنگ‏افزار و قابليت آئروديناميكي خاصي بود كه اجازه مي‏داد جنگنده بتواند با زاويهء حملهء بالاتري پرواز نمايد. در نهايت، جنگندهء F-18، فراتر از آن چيزي شد كه مورد انتظار بود با قابليت مانورپذيري خوب و توانايي بسيار موثر در انجام عملياتهاي متفاوت.
بدين ترتيب، جنگندهء F-18 با موفقيت وارد خدمت در ناوهاي نيروي دريايي و نيروي هوايي تفنگداران دريايي ايالات متحده شد و جايگزين جنگنده‏هاي A-7 و F-4 فانتوم گرديد.

F/A-18 موسوم به Hornet – به معني زنبور سرخ – جنگنده‏اي است دو نفره، دو موتور، چندمنظوره (جنگندهء تهاجمي) كه مي‏تواند هم از روي ناوهاي هواپيمابر عمل نمايد و هم از پايگاههاي زميني.
براي F/A-18 انبوهي از ماموريتهاي گوناگون تعريف شده است: ايجاد برتري هوايي، اسكورت جنگنده‏ها، خنثاسازي دفاع هوايي دشمن، عمليات جاسوسي و اكتشافي، هدايت عمليات هوايي، پشتيباني دور و نزديك هوايي و قابليت عمليات در شب.
F/A-18 جايگزين جنگنده‏هاي F-4B ،A-7 Corsair در دههء 1970 و جنگندهء A-6 Intruder در اواخر دههء 1990 شد.
F/A-18 به وسيلة سيستم ديجيتالي پرواز با سيم (Fly Bye Wire or FBW) كنترل مي‏شود كه اين امر كيفيت بسيار خوبي را در هدايت هواپيما سبب مي‎‏شود و موجب مي‏شود خلبان با سهولت بيشتري به هدايت جنگنده بپردازد. اين سيستم به هنگام مانورهاي سنگين، به خلبان اجازه مي‏دهد تا تمركز خود را بر روي عمليات و استفاده از تسليحات از دست ندهد.
نسبت كشش به وزن اين هواپيما در حالت خشك (بدون پس‏سوز) نيز فوق‏العاده است و اين جنگنده در هنگام برخورد با دشمن، از توانايي خوبي در استفاده از قدرت بالاي موتور در حالت بدون پس‏‎سوز پيدا مي‏كند.

قدرت بالاي اين جنگنده كه توان خوبي در خارج شدن از مهلكه را مي‏دهد مورد تاييد اغلب خلبانان هورنت است. علاوه بر اين، F/A-18 اولين جنگندهء نيروي دريايي است كه سيستم‏هاي ديجيتالي را يكپارچه كرده است؛ (MUX) مدار انتقال اطلاعاتي است كه تعدادي ورودي را به تعداد كمتري خروجي تركيب مي‏كند. حسن اين نوع طراحي اين است كه زمينهء ارتقاء مداوم را به شكل آسان‏تري فراهم مي‏سازد.
در طي 15 سال عمليات و تجربه، F/A-18 ثابت كرده است كه بهترين جنگندهء تاكتيكي براي ناوهاي هواپيمابر است. F/A-18 داراي شاخصه‏هاي نظامي مورد علاقهء فرماندهان نيروي دريايي ايالات متحده است. F/A-18 اغلب ماموريتهاي خود را در يوگوسلاوي و عراق با موفقيت به انجام رسانده است و تنها نقصان اين جنگنده، كمبود سوخت جهت مداومت پروازي بيشتر است.

F/A-18A/B Hornet
در اين مدل‏، عمده مشخصات و ريزه‏كاري‏هاي جنگندهء YF-17 حفظ شده است، با اين حال از دل اين هواپيما‏، جنگندهء جديد F-18 سربرآورده است؛ جنگنده‏اي يك نفره، با قابليت تهاجمي كه انبوهي از تكنولوژي‏هاي جديد و سيستم‏‎هاي ديجيتالي كامپيوتري در آن به كار رفته است. در كابين اين جنگنده، از يك جفت سيستم لولهء‌ اشعهء كاتد به عنوان نمايشگر اطلاعات استفاده شده است و سيستم كنترل بر اساس ارزيابي دستورات خلبان, كنترل پرواز را شبيه‏سازي مي‏كند. سيستم‏هاي تعبيه شده در اين جنگنده براي دو ماموريت در نظر گرفته شده‏اند. (احتمالن منظور ايجاد برتري هوايي و عمليات زميني - ضد كشتي مي‏باشد)
در حين طراحي، نوع آموزشي (دو سرنشينه) نيز به تعداد اندك و به نام TF/A-18 ساخته شد. اين نوع نيز بر اساس مدل F/A ساخته شد و تنها شامل اندك تغييراتي شد، ضمن اينكه نوع دو سرنشينه نيز با حفظ قابليت انجام عمليات نظامي ساخته شد.
اولين پرواز F/A-18 به تاريخ نوامبر 1978 انجام شد. F/A-18 و نوع دو سرنشينه نيز كه بعدها به نام F/A-18B ناميده شد، مورد آزمونهاي گوناگون پروازي در مركز آزمون نيروي دريايي (Naval Air Test Center) قرار گرفت.
در حين اين آزمونها، بر روي نقاط ضعف و مشكلات جنگنده (به خصوص قطعات جديد) تمركز زيادي انجام گرفت و اين ارزيابي، باعث شد قطعاتي كه به نوعي مشكلاتي در طراحي داشتند، با طراحي مجدد، مشكلشان حل شود. اغلب قطعاتي كه مورد تغيير قرار گرفتند، قطعات ساخت‏افزاري و مكانيكي هواپيما بودند و سيستم‏هاي ديجيتالي، دستخوش تغيير نگشتند.
نوع اصلي جنگندهء F/A-18A (يك نفره) و نوع F/A-18B (دو نفره) به سال 1983 جايگزين جنگنده‏هاي F-4B و A-7 در ناوهاي هواپيمابر و سپاه تفنگداران نيروي دريايي (Marine Corps) شدند.
اين جنگنده‏ها به دليل قابليتهايشان (قابليت انجام ماموريتهاي متنوع و ميزان آمادگي بالا)، به سرعت نقش اصلي را در ماموريتهاي نظامي برعهده گرفتند.

قابليت اطمينان و سهولت تعمير و نگهداري، از مواردي بودند كه به هنگام طراحي اين جنگنده، مورد توجه قرار گرفتند. براي مثال F/A-18 ها، براي آزمايش از اطمينان سيستم‏ها، سه بار و هر بار ساعتها پرواز كردند در حالي كه نيمي از زمان مورد نياز براي تعمير اساسي‏شان گذشته بود. هورنت، بارها در ميدان نبرد واقعي مورد آزمايش قرار گرفت و هر بار، نقاط مثبت ادعا شده توسط طراحانش را مورد اثبات قرار داد: جنگنده‏اي بسيار قابل اعتماد، تهاجمي و همه كاره.

F/A-18 ها نقش مهمي را در جريان حمله به ليبي در سال 1986 ايفا كردند. آنها از روي عرشهء ناو هواپيمابر يواس‏اس كورال‏سي (USS CORAL SEA) به پرواز درآمدند و پدافند هوايي ليبي را با پرتاب موشكهاي سرعت بالاي هارم (HARM) نابود ساختند به طوري كه هنگام بمباران بن‏غازي، پدافند هوايي ليبي، كاملن خاموش شده و از كار افتاده بود.

به دنبال موفقيت در استفاده از 400 فروند مدل A و B، نيروي دريايي ايالات متحده، به تاريخ سپتامبر 1987، نوع پيشرفته‏تر هورنت را به نام F/A-18C (يك نفره) و F/A-18D (دو نفره) مورد آزمايش قرار داد.
اين هورنت‏ها مي‏توانستند موشكهاي ميان‏برد هوا به هواي جديد آمرام (AMRAAM) و موشكهاي هوا به زمين حرارت‏ياب هدايت تلويزيوني ماوريك (Maverick) را حمل و پرتاب كنند.
دو سال بعد, مدلهاي C و D به قابليت عمليات در شب مجهز شدند. ضمنن اجزاء جديدي نيز اضافه شدند: غلاف ناوبر حرارت‏ياب (NAVFLIR)، تعبيهء جايگاهي براي نمايشگر سربالا (HUD)، عينك ويژهء ديد در شب (NVG)، چراغ‏هاي مخصوص درون آلات دقيق جهت عدم تداخل با عينك ديد در شب، يك نقشهء ديجيتالي از منطقهء نبرد به همراه نمايشگر رنگي مخصوص آن.
NAVFLIR مخفف navigation forward looking infrared
HUD مخفف head-up display
NVG مخفف night vision goggles

رادار F/A-18C مجهز به سنسوري جهت شبيه‏سازي زمين است كه اين امر توسط امواج رادار دقيق و قدرتمند داپلر از سطح زمين انجام مي‏شود. اين نقشهء تهيه شده، به خلبان اين امكان را مي‏دهد تا به اهداف زميني در شرائط نامساعد جوي يا در حالتي كه ديد ضعيفي وجود دارد، حمله كند. ضمن اينكه با توجه به نقشه و اهداف مشخص شناسايي شده روي آن، موقعيت دقيق هواپيما در آسمان مشخص مي‎شود، همچنين اين نقشه، قابليت بمباران دقيق و موثر را بيشتر مي‏كند.
انواع جديدتر ساخته شدهء F/A-18C از سال 1994 به بعد، به رادار ارتقاء يافتهء APG-73 مجهز شدند كه اين رادار دقت بيشتري داشت و تصاوير بسيار تميزتري در صفحهء اسكن خود به نمايش مي‏گذاشت.

غلافهاي جستجوگر هورنت
در مدل F/A-18C كه مجهز به تجهيزات عمليات در شب شده است، يك غلاف مخصوص نصب مي‏شود. اين غلاف، ساخت كمپاني هيوز است و با كد AN/AAR-50 شناخته مي‏‎شود. اين غلاف شناسايي، اهداف زميني را از روي حرارت‏شان (نظير شليك گلوله يا گرم بودن موتور ادوات زميني) تشخيص مي‏دهد.
غلاف هدف‏ياب ديگر، با كد Loral AN/AAS-38 شناخته مي‏شود. اين غلاف با نام Night Hawk FLIR نيز شناخته مي‎شود و عملكردش نيز بر اساس حرارت‏يابي از اهداف زميني است.
وسيلهء ديگر، دوربيني قوي جهت ديد و شناسايي اهداف زميني در شب است. اين وسيله به نام GEC Cat's Eyes شناخته مي‏شود. تعداد 48 فروند جنگندهء F/A-18D (نوع دو نفره) به مدل RC (شناسايي – تجسسي) تغيير يافته‏اند. به همين منظور، به جاي مسلسل استاندارد اف18 كه M61 A1 نام دارد، يك جايگاه شناسايي از نوع الكترواپتيكالي نصب مي‎‏شود. اين جايگاه ويژه، داراي يك برجستگي است كه در واقع يك دوربين بسيار قوي چشمي با دو غلطك متحرك (جهت حركت دادن لنز به اطراف) مي‎‏باشد. ضمنن تمام مشاهدات، بر روي يك نوار ويدئو ضبط مي‏شوند.
RC مخفف reconnaissance

کاربران
F/A-18 در مدلهاي A، B، C و D سالها براي نيروي دريايي ايالات متحده و هشت کشور خارجي خدمت کرد. اين کشورها عبارتند از: استراليا، کانادا، فنلاند، کويت، مالزي، اسپانيا، سوئيس و تايلند.
اگرچه چشم اندازي براي توليد آتي مدلهاي C و D ديده نمي‏شود، ولي اين جنگنده‏ها سالها به منظور پرکردن خلاء جنگنده‏هاي ناونشين در نيروي دريايي ايالات متحده تا ورود به خدمت جنگنده‎هاي بزرگتر، دورپروازتر و باقابليت‏تر مدلهاي E و F در خدمت باقي خواهند ماند.

آشنايي با سوپر هورنت: F/A-18E/F Super Hornet

جنگندهء چندماموريتهء F/A-18E/F موسوم به «سوپرهورنت» در واقع مدلي ارتقاء يافته از جنگنده‏هاي مدل C و D مي باشد که پيشتر قابليت عمليات در شب به آنها افزوده شده بود. سوپرهورنت فرماندهي گروه عمليات رزمي هواپيماهاي ناونشين را فراهم خواهد آورد زيرا داراي برد پروازي بيشتر و قابليت حمل مهماتي است که توسط جنگنده هاي بازنشستهء A-6 حمل مي‏شود.
مدلهاي E و F (نسبت به مدلهاي قبلي) داراي 4.2 فوت درازاي بيشتر، 25% مساحت بال بيشتر و قابليت حمل 33% بيشتر سوخت در مخازن داخلي هستند که اين سوخت اضافه تا 41% برد عملياتي و تا 50% استقامت پروازي آنها را افزايش مي‏دهد.

در سوپرهورنت همچنين دو جايگاه حمل مهمات باهم ادغام شده‎اند. اين به معني افزايش ميزان بارگذاري مهمات به دليل مخلوط کردن محل بارگذاري انواع جنگ افزارهاي هوا به هوا يا هوا به زمين مي‎باشد.
سوپرهورنت همچنين مي‎تواند انواع مختلفي از تسليحات به اصطلاح هوشمند را حمل کند. از جملهء اين مهمات مي‏توان به جديدترين بمبهاي هدايت شونده به وسيلهء ماهواره نظير JDAM و JSOW اشاره کرد.

سوپر هورنت مي تواند 17.750 پاوند (8032 کيلوگرم) مهمات را در 11 مقر خارجي حمل تسليحات بارگذاري نمايد. اين جنگنده داراي راداري مخصوص کار در همه نوع شرائط آب و هوايي است که داراي توانايي رهگيري اهداف هوايي و سيستمي جهت افزايش دقت در پرتاب بمبهاي عادي يا هدايت شونده است.
دو محل بارگذاري در نوک بالها، چهار مقر در زير بالها براي حمل سوخت يا مهمات هوا به زمين و دو مقر در زير بدنه و نزديک دماغهء هواپيما جهت نصب موشکهاي هوا به هواي اسپارو يا غلافهاي شناسايي و يک محل در مرکز بدنه براي حمل مخازن سوخت يا تسليحات هوا به زمين است. ضمن اينکه يک مسلسل 20 ميلي متري از نوع M61 A1 Vulcan در نوک هواپيما تعبيه شده است.
ميزان حمل بارگذاري در سوپرهورنت به ميزان 9000 پاوند افزايش يافته است و قدرت موتور آن نيز از كشش 36000 پاوند به 44000 پاوند افزايش يافته است. در اين جنگنده از دو موتور پرقدرت توربوفن ساخت جنرال الكتريك به نام F414 استفاده شده است.
اگرچه در مدلهاي جديدتر ساخته شدهء C و D به ميزان كمي از تكنولوژي مدرن استفاده شده است، ولي در مدلهاي E و F از ابتدا و به طور گسترده از تكنولوژي‏هاي نوين استفاده شده و توان دفاعي آن نيز افزايش قابل توجهي يافته است.
سيستم پيشرفتهء جستجوگر مادون قرمز ساخت هيوز (ATFLIR)، سيستم اصلي هدفيابي جنگنده‏هاي E و F به شمار مي‏رود. اين سيستم همچنين قرار است در مدلهاي قبلي F/A-18 نيز نصب شود. غلاف ساخت هيوز، داراي جهت‏ياب و هدف‏ياب مادون قرمز بسيار دقيق اهداف مي‏باشد و از تكنولوژي نسل سوم اين نوع غلافها در آن استفاده شده است (MWIR) كه در ميان هواپيماهاي موجود، تكنولوژي بسيار برجسته‏اي به شمار مي‏رود.
ATFLIR مخفف The Hughes Advanced Targeting Forward-Looking Infra-Red
MWIR مخفف mid-wave infrared

اكنون پروژهء ارتقاء مدلهاي يك نفرهء C و دو نفرهء D آغاز شده است. اگرچه تا حد زيادي ظاهر مدلهاي C و D به هم شبيه است، ولي خروجي طرح ارتقاء، شامل دو گونهء مختلف از F-18 خواهد بود كه عمدهء تمركز برنامهء ارتقاء، بر روي قابليت عمليات در شب خواهد بود.
زماني، F-18B تنها جنگنده‏اي آموزشي بود ولي در جنگندهء F-18D، كابين عقب، مملو از نمايشگرهاي رنگي چندمنظوره و كليدهاي رهاسازي سلاح و كنترل آنها مي‏باشد كه اين امر به F-18، قابليت فرماندهي، پيشتازي عمليات و هدايت ساير جنگنده‏ها را جهت هدف‏يابي و نابودسازي اهداف، مي‏دهد.

منبع

آمريكا و اهداي جنگنده «اف ـ 22» به اسرائيل

iriafamir — Fri, 11 Aug 2006 00:04:18 GMT

«يديعوت آحارنوت» به نقل از مقامات امنيتي رژيم صهيونيستي نوشت: آمريكا جنگنده‌هاي «اف- 22 رپتور» را كه پيشرفته‌ترين جنگنده‌ در جهان به شمار مي‌رود، در اختيار اسراييل قرار مي‌دهد.

به گزارش ايسنا به نقل از روزنامه «الوطن» ـ چاپ عربستان ـ به گفته اين مقامات، هدف از ارائه اين جنگنده‌ها به اسرائيل از سوي آمريكا، حمايت از آن در چارچوب جنگ عليه لبنان و يا هر نوع جنگ احتمالي با كشورهاي ديگر است.

به گفته اين مقامات، دولت آمريكا تا به حال اين جنگنده‌ها را كه به «سري» شهرت دارند به هيچ يك از متحدانش نفروخته است.

مقامات اسرائيلي اظهار داشتند: مجلس نمايندگان آمريكا اخيرا ممنوعيت فروش اين جنگنده را لغو كرده‌ است. جنگنده‌ي «‍اف 22 رپتور» اولين جنگنده در جهان است كه رادارها قادر به شناسايي آن نيستند و مي‌تواند به مدت زيادي از ديد رادارها پنهان بماند و ماموريت‌هاي متعددي را انجام دهد. هم چنين اين جنگنده از دقت بالايي براي هدف قرار دادن اهداف زميني برخوردار است.

در آمريكا بر سر طرح ساخت اين جنگنده بحث‌هاي زيادي انجام شد و برخي از نمايندگان به دليل هزينه بسيار بالاي آن خواهان لغو ساخت اين جنگنده شدند.
هر كدام از اين جنگنده‌ها مبلغ بين 250 تا 300 ميليون دلار هزينه در بر دارد.

همچنين اين جنگنده مي‌تواند شش موشك با برد متوسط يا دو موشك «اي.آي. ام – 120» يا دو موشك «1000 - ال پي جي پي يو -32» را حمل كند.

به گفته‌ مقامات امنيتي اسرائيل اين جنگنده مي‌تواند در ارتقاعات بسيار بالا و بسيار سريع پرواز كند.

از ديگر ويژگي‌هاي اين جنگنده پيشرفته قابليت سوختگيري در هوا، قدرت مانوردهي و هدف قرار دادن اهداف از فاصله‌ي بسيار دور است.

در همين حال نيكول شويري،‌ سخنگوي بخش اطلاع رساني سازمان عفو جهاني از آمريكا، انگليس و قطر خواست تا هيچ گونه سلاحي را در اختيار اسرييل قرار ندهند چرا كه در اين صورت براساس قوانين بين‌المللي آن‌ها نيز در جنايات جنگي اسراييل شريك جرم خواهند بود.

وي در گفت‌وگو با اين روزنامه بيان داشت: سازمان عفو بين‌الملل از تمام كشورهايي كه سلاح در اختيار اسرائيل قرار مي‌دهند خواست تا از فروش و فراهم كردن تسهيلات مربوط به واردات سلاح براي اسرائيل خودداري كنند چرا كه از اين سلاح‌ها به منظور حمله به مردم بي‌گناه استفاده مي‌شود.

منبع

همچنین اف۲۲ میتونه بدونه پس سوز به سرعتی معادل ۱/۶ ماخ برسه که این واقعا عالیه

ولی اگر شناسائی بشه از دست هواپیماهای مثل میگ ۳۱ نمی تونه فرار کنه(که این کار به دلیل اینکه اف۲۲ رو به سختی قابل شناسای هستش کمی بعیده)

اما جنگنده های مثل میگ ۳۵(۱.۴۴) و سوخو۴۷ (۳۷) تا حدودی هم شفق(البته نه به طور کامل)این ویژگی رو دارن

اطلاعاتی در مورد میگ ۳۵ و سوخو۴۷

برسي قدرت حزب الله

iriafamir — Mon, 31 Jul 2006 18:01:18 GMT

o بخش اعظم شهرها و شهرك هاي صهيونيست نشين در فلسطين شمالي قرار دارد و اصلي ترين مراكز اقتصادي، اداري، نظامي، صنعتي، كشاورزي و... رژيم اشغالگر قدس نيز در اين منطقه مستقر است.

نزديك به يك هفته است كه ارتش اسرائيل با استعداد 3 لشگر زرهي و با برخورداري از آتش تهيه سنگين توپخانه هاي دوربرد و بمباران پي در پي خطوط دفاعي حزب الله در جنوب لبنان، براي اشغال مثلث بنت جبيل، مارون الرأس و يارون كه منطقه اي با فاصله اندك- زير چند كيلومتر- با مرز فلسطين است، تلاش مي كند ولي علي رغم تجهيزات فراوان، هر بار پاي نظاميان و شني تانك هاي اسرائيل به اين نقطه رسيده با تحمل تلفات سنگين مجبور به عقب نشيني شده اند. تا آنجا كه ديروز كابينه اسرائيل، ارتش اين رژيم وحشي را از به كارگيري نيروي زميني بازداشت و روزنامه اسرائيلي هاآرتص در حالي كه كينه فرو خورده از حزب الله در تك تك جملات گزارش اين روزنامه به چشم مي خورد، ارتش اسرائيل را به خاطر ناكامي در ورود به جنوب لبنان، «بي عرضه» ناميد و در فرازي از گزارش خود، اين ارتش را «بزرگ، اما احمق» ناميد.

· ديروز، «زئيف شيف» استراتژيست برجسته و معروف اسرائيلي خطاب به مقامات نظامي و سياسي رژيم صهيونيستي هشدار داد كه جنگ با حزب الله، برخلاف آنچه در ابتدا، به نظر مي رسيد، يك نبرد سرنوشت ساز است. زئيف شيف درباره علت اصلي برتري حزب الله بر ارتش مجهز اسرائيل مي گويد «حزب الله روحيه خود را مانند روزهاي نخستين جنگ حفظ كرده است. رزمندگان حزب الله نه فقط از مرگ نمي ترسند بلكه به دليل اعتقاد ديني خود- بخوانيد فيض شهادت- از مرگ در جنگ با ارتش اسرائيل، استقبال هم مي كنند.»... باز هم، همان الگو كه امام راحل- رضوان الله تعالي عليه- ارائه فرموده بود.

منبع : وباگ پاسداران

حال آنكه حزب الله با موشك هاي كوتاه برد ايراني و اعتقاد و توانائي رزمندگان خود توانسته در مقابل حمله هاي اسرائيل دوام و آنها را عقب بكشد شكي نيست اما آيا حزب الله مي تواند در مقابل حملات اسرائيل و بمب هاي ليزري مقاومت كند؟

تا اينجاي جنگ تقريبا ۲۰ روزه اسرائيل نتوانسته خط مقدم حزب الله را بشكنه و اين براي اسرائيلي ها تبديل به يه رويا اي شده كه دست پيدا كردن به آن به لطف رزمندگان حزب الله و مقاومت مردم لبنان غير ممكنه

همچنين سيد حسن نصر الله اعلام كرده كه تا چند روز آينده مناطق دور تري رو هدف قرار مي دهند ....

به نظر شما دوستان عزيز آيا حزب الله به دليل نداشتن موشك هاي دور برد اين كار رو انجام نميده و تا چند روز ديگه موشك هاي دور برد ايراني به حزب الله تحويل داده مي شن تا بر سر اسرائيل هاي صهيونيست فرود بياد و آنها رو در هم بشكنه؟

و همچنين چه نوع موشكي احتمال بيشتري براي تحويل به حزب الله داره؟

لطفا ما را با نظرات خود ما را ياري كنيد

قرارداد فروش ‪ ۳۰فروند جنگنده سوخو به ونزوئلا فردا در مسكو امضا مي‌شود

iriafamir — Tue, 25 Jul 2006 13:43:18 GMT

هوگو چاوز" رييس جمهوري ونزوئلا روز دوشنبه براي ديداري سه روزه و رسمي از روسيه و انعقاد قراردادي نظامي، وارد مسكو مي‌شود.

رييس جمهوري ونزوئلا قرار است با "ولاديمير پوتين" همتاي روس خود ، "بوريس گريزلف" رييس دوماي روسيه، رييس اتاق بازرگاني و فرماندهان نظامي اين كشور ديدار كند.

وي همچنين از "ولگاگراد" محل ساخت تانكهاي روسي و "ايژفسك" محل ساخت اسلحه "كلاشنيكوف" ديدن خواهد كرد.

مطبوعات چاپ مسكو نوشتند: چاوز براي خريد حدود ‪ ۳۰فروند جنگنده "سوخو" يك ميليارد دلار تهيه كرده‌است.

دو كشور در آستانه اين سفر به توافق مربوطه دست يافته‌اند و قرارداد رسمي فردا در مسكو امضا خواهد شد

براي اولين بار است كه روسيه ‪ ۳۰فروند "سوخو" به يك كشور آمريكاي لاتين خواهد فروخت.

اين هواپيماها جايگزين جنگنده‌هاي "اف - ‪ "۱۶آمريكايي مي‌شوند.

چاوز پيش از اين سه بار از روسيه ديدن كرده است.

معاون نخست وزير و وزير دفاع روسيه پيشتر از قرارداد يك ميليارد دلاري فروش جنگنده‌هاي سوخو و بالگردهاي نظامي روسيه به ونزوئلا خبر داده بود.

بر اساس اين قرارداد ‪ ۳۰فروند جنگنده سوخو-30 و 30 فروند بالگرد نظامي به ونزوئلا تحويل خواهد شد.

ونزوئلا در ماه ژوئن پس از خودداري آمريكا از تحويل قطعات يدكي جنگنده‌های اف-16 به خريد هواپيماهاي جنگي از روسيه ابراز تمايل كرد..

واشنگتن با تحويل هواپيماهاي روسي به ونزوئلا مخالفت كرده و از مسكو خواست در تصميم خود تجديد نظر كند.

ونزوئلا در سال گذشته همچنين يكصد هزار قبضه سلاح كلاشينكوف از روسيه خريداري كرد.

منبع

سرلشكر خلبان شهيد عباس بابايى

iriafamir — Fri, 21 Jul 2006 07:13:18 GMT

چهره اى مردانه داشت، بلندقامت بود با اندامى ورزيده. ساده چون پرستوهاى مهاجر. بلند پرواز چون عقاب. پاك بود و بى ريا. حتى لحظه اى خودنمايى و تظاهر نداشت. با هدفش عجين شده بود و اهل كسب نام و نان در قبال انجام وظيفه نبود. در سال ۱۳۲۹ در شهر قزوين ديده به جهان گشود. نامش را عباس گذاشتند. در دامن مادرى پرهيزگار پرورش يافت. دوره ابتدايى را در دبستان دهخدا و دوره متوسطه را در دبيرستان نظام وفاى قزوين گذراند. در حالى كه در رشته پزشكى پذيرفته شده بود، داوطلب تحصيل در دانشكده نيروى هوايى شد. بعد از گذراندن دوره مقدماتى به آمريكا رفت و دوره آموزش خلبانى را با موفقيت به پايان رساند. بعد از پيروزى انقلاب اسلامى در پايگاه هوايى اصفهان به خدمت پرداخت. سرانجام در سال ۱۳۶۶ به درجه سرتيپى مفتخر شد و به فرماندهى نيروى هوايى منصوب گرديد.
از خردسالى حال و هوايى ديگر داشت. بسيار ساده زندگى مى كرد، مادرش به ياد دارد: ما براى عباس پوشاك مناسب تهيه مى كرديم، اما او از پوشيدن آن پرهيز مى كرد و مى گفت نمى خواهم بهتر از هم  كلاسى هايم لباس بپوشم ، تا جايى كه مسئولين مدرسه او را در ليست شاگردان بى بضاعت قرار داده بودند و قصد داشتند كه به او كمك مالى كنند. او اين ساده پوشى و ساده زيستى را در تمام طول زندگى خود حفظ كرد. در زمان جنگ با اينكه يك فرمانده بود ولى هميشه از لباس بسيجى استفاده مى كرد و موهاى خود را كوتاه نگه مى داشت. يكى از خصوصيات بارز شهيد بابايى اين بود كه از خودنمايى پرهيز مى كرد. هميشه دوست داشت ناشناس بماند و از آشنايان مى خواست كه او را به ديگران معرفى نكنند. اين سادگى و بى پيرايگى و ناشناس ماندن باعث مى شد بين او و كسانى كه با وى رو به رو مى شدند اتفاقات جالبى بيفتد.
يكى از دوستانش مى گفت: جهت هماهنگى عمليات من و يكى از همكاران و شهيد بابايى از اصفهان به شيراز مى رفتيم. در بين راه سربازى كه لباس نيروى هوايى بر تن داشت كنار جاده ايستاده بود. به دستور شهيد بابايى كه با همان لباس ساده هميشگى و سرتراشيده در صندلى عقب نشسته بود، او را سواركرديم. سرباز هم در صندلى عقب كنار او نشست. وقتى حركت كرديم سرباز از او پرسيد: داداش سربازى؟ عباس گفت بله. سرباز در حالى كه دستش را روى پاى بابايى مى زد گفت: دمت گرم كجا خدمت مى كنى؟ بابايى گفت: پايگاه هشتم اصفهان. سرباز گفت: مى گن اونجا فرمانده خيلى باحالى داره. خلاصه در طول راه با همان لهجه جاهلى با عباس صحبت و شوخى كرد. وقتى به پايگاه رسيديم، دم در به شهيد بابايى سلام نظامى دادند و احترام گذاشتند. سرباز كه فهميد در طول راه با فرمانده پايگاه هشتم شوخى مى كرده است، به شدت خجالت كشيد و در ماشين را بازكرد و بدون خداحافظى به داخل پايگاه رفت.
اين نوع برخوردها در طول فرماندهى شهيد بابايى بسيار پيش مى آمد. او هميشه آماده خدمت به ديگران بود و در سختى ها و مشكلات پيش قدم بود. در تمام مراحل زندگى سعى مى كرد زحمتى براى كسى به وجود نياورد.
يكى از درجه داران مى گويد: شبى از اصفهان به پايگاه مى رفتم، ساعت يك نيمه شب بود. نزديك پايگاه مردى را ديدم كه پياده به طرف پايگاه مى رود. كنار او كه رسيدم نگه داشتم تا او هم سوار شود، با كمال شگفتى ديدم فرمانده پايگاه ، شهيد بابايى است. به احترام او از ماشين پياده شدم و گفتم جناب سرهنگ اين وقت شب با پاى پياده در اين جاده چه مى كنيد؟ گفت كارم در اصفهان ديروقت تمام شد، نخواستم زنگ بزنم و راننده را بيداركنم. با شگفتى گفتم: جناب فرمانده مى دانيد چقدر پياده آمده ايد، از اصفهان تا پايگاه بيش از ۲۰ كيلومتر است. او لبخندى زد و گفت: طورى نيست برادر ما عادت داريم.
همسر شهيد: من و دوستانش هر سال به او اصرار مى  كرديم به حج برويم. سرانجام در سال ۱۳۶۶ پذيرفت. ولى در روز مقرر در پاى پلكان هواپيما از سفر منصرف شد. هر چه به او اصرار كرديم نپذيرفت. مى گفت آنجا به من نياز دارند ولى قول مى دهم روز عيد قربان آنجا باشم، ما رفتيم و او ماند. ما به خانه خدا رفتيم و او به پيشگاه خدا ماند و آخرين ماموريت خود را هم با موفقيت انجام داد.
در ظهر روز عيد قربان عباس بابايى همان گونه كه پيش بينى كرده بود از ميان ما رفت. او در هنگام شهادت ۳۷ساله بود.
منبع :سایت رسمی روزنامه شرق   روزنامه شرق